Polska    -    Panstwaswiata.info !


Pierwsze osadnictwo na terenie Polski datowane jest na okres paleolitu. W II tysiącleciu p.n.e. ludność kraju znajdowała się w kręgu kultury łużyckiej. W VIII-X w. ukształtowały się pierwsze większe państwa plemienne. W X w. jedno z nich - państwo zamieszkującego obecną Wielkopolskę plemienia Polan rozpoczęło ekspansję w wyniku której podporządkowało sobie znaczną część terytorium obecnej Polski. Około 960 r. władzę w państwie Polan objął Mieszko, który w 966 r. przyjął wraz z całym narodem chrzest. Jego syn - Bolesław Chrobry rozszerzył granice kraju i koronował się w 1025 r. na króla Polski. W 1034 r. wybuchło w kraju powstanie, które doprowadziło do częściowego rozpadu państwa, przezwyciężonego w II połowie XI w. W 1138 r. kraj został zgodnie z testamentem księcia Bolesława Krzywoustego podzielony na dzielnice z dzielnicą senioralną w której rządzić miał najstarszy z synów książęcych. W XIII w. Polska przeżywała wyniszczające najazdy mongolskich Tatarów. Postępujące rozbicie dzielnicowe zakończyło się wraz z koronacją Władysława Łokietka, któremu udało się skupić w swym ręku znaczną część polskiego terytorium. Jego syn - Kazimierz Wielki (1333-1370) powiększył terytorium kraju, a następnie, zawiązawszy korzystne dla Polski układy pokojowe zreformował wojsko, skarb i prawo oraz wzmocnił bezpieczeństwo kraju przez budowę kilkudziesięciu zamków. Turystyka zagraniczna rozwinęła się na poważną skalę w II połowie lat 70-tych. Obecnie Polska należy do najczęściej odwiedzanych przez cudzoziemców krajów świata. Liczba przyjazdów ustaliła się pod koniec lat 90-tych na poziomie 80-90 milionów osób, z których 20-25% deklaruje turystyczny cel przyjazdu. Dało to Polsce 8 miejsce w rankingu największych światowych potęg turystycznych (22 miejsce w 1987 r.). Wśród przyjezdnych dominują (ponad 50%) obywatele Niemiec, następnie Czech, Słowacji, Ukrainy, Rosji, Białorusi, Litwy, Austrii, Holandii, Francji, USA, Szwecji, Węgier, Wielkiej Brytanii, Rumunii, Włoch.



  
ludem słowiańskim i posługują się językiem polskim zaliczanym do rodziny języków słowiańskich. Dla pewnej części Polaków językiem ojczystym jest blisko z nim spokrewniony język kaszubski. Język polski jest językiem urzędowym Rzeczypospolitej, jakkolwiek prawo gwarantuje mniejszościom narodowym używanie ich własnych języków, zwłaszcza na obszarach, gdzie występują ich większe skupiska. W piętnastu gminach jako pomocnicze języki urzędowe stosowane są język niemiecki, język kaszubski oraz język litewski. W Narodowym Spisie Powszechnym z 2002 r. ponad 96% ankietowanych zadeklarowało narodowość polską, 1,23% (471,5 tys. osób) zadeklarowało przynależność do innej narodowości, natomiast 2,03% ludności (774,9 tys. osób) nie określiło swej przynależności narodowościowej. Najbardziej liczne mniejszości narodowe i etniczne stanowią Ślązacy (173,2 tys.) Niemcy (152,9 tys.), Białorusini (48,7 tys), Ukraińcy (31,0 tys), Romowie (12,9 tys), Rosjanie (6,1 tys.), Łemkowie (5,9 tys.) i Litwini (5,8 tys.). Długość granic Polski wynosi 3511 km, w tym 440 km przypada na granicę morską (linia wybrzeża Morza Bałtyckiego, która nie jest linią granicy państwa, wynosi 775 km). Graniczy z następującymi państwami: * od zachodu z Niemcami (467 km), * od południa z Czechami (796 km) i Słowacją (541 km), * od wschodu z Ukrainą (535 km) i Białorusią (418 km), * od północy z Litwą (104 km) i Rosją (obwód kaliningradzki, 210 km). Źródło: [6] Mały Rocznik Statystyczny GUS Zobacz też: polskie przejścia graniczne Polska zajmuje 9. miejsce w Europie pod względem powierzchni oraz 8. pod względem liczby ludności. W wymiarze północ-południe Polska rozciąga się na długości 649 km, to jest 5° i 50'. Powoduje to różnicę w długości trwania dnia między północną i południową częścią Polski. Latem na północy dzień jest dłuższy o ponad godzinę niż na południu, zimą – odwrotnie. W wymiarze wschód-zachód rozpiętość Polski wynosi 689 km, co w mierze kątowej daje 10° 02'. Całkowita rozciągłość Polski (z zachodu na wschód i z południa na północ) wynosi 15°51'. Polska leży w strefie czasu środkowoeuropejskiego, jest to czas słoneczny południka 15° przebiegającego m.in. na zachód od Jeleniej Góry, Zielonej Góry i Gorzowa Wielkopolskiego oraz na wschód od Szczecina. Współrzędne geograficzne skrajnych punktów Polski: * 49°00' szer. geogr. N – szczyt Opołonek, * 54°50' szer. geogr. N – Jastrzębia Góra[7] w gminie Władysławowo, * 14°07' dług. geogr. E – łuk Odry koło Osinowa Dolnego, * 24°09' dług. geogr. E – kolano Bugu koło Zosina. prowincji europejsko-zachodniosyberyjskiej, wchodzącej w skład Paleartyki. Należy ona do średnio zróżnicowanych pod względem gatunkowym, i reprezentowana jest przez ok. 33 tys. gatunków zwierząt (są szacunki, które mówią, iż po dokładnej analizie będzie to liczba znacznie wyższa, dochodząca do 47 tys.). Znaczna część spośród tych gatunków występuje (lub występowała – jak żubr) nie tylko w Polsce, ale też innych obszarach Europy. Na terenie kraju występuje ponad 90 gatunków ssaków,[8] 444 gatunki ptaków (z czego ok. 220 gniazdowych), 9 gatunków gadów, 18 – płazów, 119 gatunków ryb (w tym 55 słodkowodnych), 5 gatunków bezżuchwowców, ok. 260 gatunków mięczaków, 25 – 30 tysięcy gatunków owadów, ok. 1.400 gatunków pajęczaków, ok. 240 gatunków pierścienic, ok. 1,5 tys. gatunków robaków, 5 – jamochłonów, 8 – gąbek oraz ok. 4 tysięcy gatunków pierwotniaków.